Het staat onder de lenteklassiekers in ‘Het complete IJs & Desserts boek’ – de citroentaart. En aangezien het buiten vriest dat het kraakt, ik niet anders slapen kan dan met een driedubbele pyjama aan en de ANWB een weeralarm heeft afgekondigd – kortom het is winter - is dat écht iets om dit weekend te maken! Wat mij betreft is citroentaart niet aan een jaargetijde gebonden. Het is altíjd lekker.
Jarenlang heb ik gezworen bij een heerlijk recept voor citroentaart uit een Frans kookboekje. Het was een van mijn klassiekers. Vele vrienden ontvingen via de mail het beroemde en succesvolle recept. Waar een enorme hoeveelheid citroenen in verwerkt was. Maar ik vind het een leuke uitdaging om te kijken of een andere recept wellicht nog lekkerder of makkelijker is.
De basis van een citroentaart is volgens mij altijd hetzelfde: een dubbelgebakken taartbodem met daarin een mengsel van citroenrasp, - sap en slagroom. In het recept uit dit ‘nieuwe’ kookboek zit echter een aardige toevoeging aan het deeg voor de bodem: gemalen amandelen. Dat is al lekker in de fase van ‘even proeven’ tijdens de werkzaamheden zelf!
De vulling wordt ook anders aangevlogen dan mijn bekende Franse klassieker. Citroenrasp en -sap worden gemengd met een hele schaal eieren, suiker en slagroom. En daarna gezeefd, citroenrasp eruit. Dat is direct een heel stuk minder ‘ruig’ en dat maakt het tot een meer exclusieve taart…
Het resultaat is prachtig, alleen het laat zich wat lastiger uit de taartvorm snijden. Misschien een volgende keer toch iets langer in de oven laten staan. Maar dan de smaak… Daar waar de Franse klassieker veel citroen bevatte en daardoor heel friszuur was, heeft deze taart een veel romiger vulling. En dat is toch wel heel erg smakelijk. In combinatie met de verrassende amandelbodem, wordt deze taart een geduchte concurrent van mijn oorspronkelijke favoriet. De familie is al om…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten